Aankomst in Nederland, kou en regen, 14-5-2007

Vlucht MP661 is goed verlopen en keurig op tijd geland op Schiphol airport. Alleen de kids hebben enkele uurtjes kunnen slapen, voor een volwassene blijft het bijna ondoenlijk om in een vliegtuigstoel lekker uit te rusten, bovendien was het (door het tijdsverschil) een erg kort nachtje. Het eten aan boord was beduidend minder van kwaliteit dan op de heenreis, daar valt volgens ons nog wel het nodige aan te verbeteren. We kregen enkele enquete formulieren mbt de avondmaaltijd, daar gaan ze waarschijnlijk niet heel blij van worden. Als echte Nederlanders moeten we natuurlijk wel wat te klagen hebben en het is maar een minuscuul detail. Het belangrijkste is dat je veilig over komt en dat was allemaal dik in orde. Op Schiphol verder geen problemen en onze tassen en koffers waren er al snel. Nog even een keertje extra controle vlak voor de uitgang, maar de hond rook bij ons niets en we hadden geen bolletjes geslikt of zagen er gewoon betrouwbaar uit. In de hal stonden onze buren Marc en Ingrid om ons te begroeten en het was heel tof om hun weer te zien. Ze hadden een grote opblaasdolfijn mee en die vond Kevin helemaal geweldig. Het taxi-busje (HauLo (can you go)) was er al snel, dus wij met de hele handel naar buiten. Toen voelden we pas goed hoe koud het was en het begon spontaan een beetje te regenen. Snel alles en iedereen de auto in, flink zweverig van de lange reis. De rit naar Heiloo duurde niet heel lang en dan is het best wel weer raar als je zo de eigen straat komt binnen rijden. We zagen wat vlaggen hangen en vroegen ons af wie van de koninklijke familie er vandaag jarig zou zijn. Toen we de bocht omgingen, zagen we wel ERG VEEL vlaggen ineens, ook bij ons huis. Daar zat een klein dolfijntje in de vlaggenmast en toen viel het kwartje ineens. Wat hebben we toch een fantastische buurt ! Heel gaaf om te zien en heel goed thuis komen op deze manier. Allemaal hartstikke bedankt, jullie zijn hele toffe buren allemaal en wij zijn er trots op dat we in de Waard kunnen wonen en leven. Allemaal uitstappen en de bagage eruit, spontane zoenen van een aantal buren die thuis waren op deze natte maandag-ochtend. Gesproken over de dolfijnen natuurlijk en hoe fantastisch het allemaal was. Ook nog even over het campina-drama in Heiloo, dit hadden we op heiloo-online al gelezen toen we nog op Curacao zaten, we zijn er best wel van geschrokken omdat daar natuurlijk veel mensen uit de directe omgeving werken. Heel veel sterkte in ieder geval in de komende tijd.

Voor ons is de afgelopen 2,5 week een grote droom werkelijkheid geworden, het heeft ons veel nieuwe energie gegeven. We hopen dat het naar de toekomst toe nog veel positieve effecten zal hebben.

Vertrek van het eiland, 13-5-2007

Gisteren-avond voor het laatst naar Hemingway om te genieten van de lokale keuken. Ruim een dag van tevoren een tafeltje gereserveerd, maar we hadden dan ook het mooiste plekje buiten op het strand. Nog 1x genieten van die waanzinnig mooie zonsondergang, het prachtige uitzicht en de hele entourage. Kevin wilde weer oefenen met zijn rietje en dit keer had hij zijn glas veel sneller leeg, zodat we een 2e moesten laten komen. Jordy en oma hielpen Kevin ermee, nadat Jordy een goed rietje had opgeduikeld. Het is belangrijk voor Kev dat het niet een 'helemaal recht' rietje is, maar dat deze aan de bovekant goed kan buigen, zodat het recht in zijn mond past. Met een 'helemaal recht rietje' wordt het vrij snel een behoorlijk zooitje en zitten zijn kleren en alles wat in de buurt staat onder de vruchtensap.... Deze avond liep de keuken niet zo soepel (in tegenstelling tot andere avonden), waardoor het vrij lang duurde voor we ons eten kregen en op hadden. Kevin had die middag niet geslapen, waardoor hij toch begon in te storten en uiteindelijk bij Monique op schoot in slaap viel. Dion heeft hem daarna naar het appartement gedragen, hetgeen niet meeviel, zo'n 30 kilo gewicht dat niet echt meewerkt met het tillen... Gelukkig heeft de rug zich goed gehouden, mede dankzij de vele schaats en skeeler oefeningen vooraf in Nederland.

De volgende ochtend (zondag) vroeg uit de veren en voor het eerst na 2,5 week een lichte vorm van stress wegens het inpakken en wegwezen (voor 13:00 uur het appartement leeg opleveren). Ondanks de heftige warmte (strak blauwe hemel en 35 graden) lukte dit goed en snel. Terug inpakken is altijd makkelijker, want dan hoef je niet meer na te denken WAT je moet inpakken, alles moet gewoon mee en maar hopen dat het in de tassen en koffers past allemaal. Als dat dan 'iets te makkelijk' blijkt te lukken krijg je weer nieuwe stress, omdat je bang bent dat je de helft bent vergeten... Maar ja, Patrice had al het een en ander mee terug genomen (en uit moeten pakken bij de douane in Amsterdam....) en alle meegenomen aardappels, koffie, thee en andere levensmiddelen waren op, dus dat scheelt dan weer wat volume ! Ruim op tijd alles ingepakt, er bleef zelfs tijd over om nog even te zwemmen, te drinken EN te douchen. Daarna de lange broeken aan (dat voelt raar) en slepen met de bagage naar de receptie, waar ze ons om 14:30 uur zouden komen ophalen voor transport naar de luchthaven. Dat douchen hadden we net zo goed niet kunnen doen, want elke druppel water die je dronk stroomde er als zweet direct weer uit. Gelukkig was het taxi-busje keurig op tijd en had deze airco, waardoor we weer een beetje konden afkoelen. Wij bedanken hierbij nog Leo van Vliet en Promatravel voor het realiseren van het verblijf in het Lion's Dive appartement en de transfer van en naar de luchthaven. Het is allemaal vlekkeloos verlopen en we hebben het ruime en prachtige appartement de gehele periode zeer gewaardeerd. Voor ons was dit verreweg de beste oplossing zo en zonder (Sieb) en Leo was dat zeer waarschijnlijk allemaal niet zomaar gelukt. Op de luchthaven bleek dat de Martinair zowaar op tijd was voor het eerst in 2,5 week en daar waren we natuurlijk ook heel blij mee. Het inchecken verliep vlotjes en daarna kregen we begeleiding tot na de douane (nog strenger dan in Nederland, hier moest iedereen zijn schoenen uit !). Die begeleiding kunnen we iedereen met een gehandicapt kind aanbevelen, dat scheelt echt heel veel wachttijd en je mag als eerste het vliegtuig in. We kregen een gratis upgrade van Economy naar Comfort class, waardoor je iets meer beenruimte hebt en nog enkele andere onbenullige voordeeltjes. Kost normaliter 50 euries per persoon (enkele reis) extra, volgens ons het extra geld absoluut niet waard, de standaard economy voldoet prima. Toen iedereen zat vertrok de Boeing 767 bijna op tijd en konden we nog een laatste glimp opvangen van het prachtige eiland. Dag dolfijnen, dag CDTC, dag Lion's Dive, dag zon en zee, dag prachtig Curacao, adieu en hopelijk tot ziens in de toekomst !!!

De laatste dag voor de terugreis, Jordy geslaagd, 12-5-2007

Vandaag alweer de laatste gehele dag voordat we de terugreis gaan beginnen. Nog 1 keer om 08:00 aanwezig zijn in het Sea Aquarium, niet meer voor Kevin, maar wel voor Jordy's laatste cursusdag 'assistent dolfijntrainer niveau 2'. Jordy's lerares Zenzi (links op de foto) heeft erg haar best gedaan om hem de afgelopen 3 dagen op een hele leuke en leerzame manier bezig te houden. Een dolphin encounter, diverse swim's en optredens in de live shows. Tussendoor uiteraard de nodige theorie. Vandaag mocht hij ruim een uur met de dolfijnen in het water liggen en daarna nog de show doen, waarbij hij o.a. een 'foot-push' van de dolfijnen kreeg. Hiermee was het praktijk-gedeelte al gelukt, daarna moest hij nog wel even theorie examen afleggen, ofwel 'aan de bak'. Van Zenzi hadden we al begrepen dat Jordy het erg goed deed, begaan was met de dieren en zeer leergierig met veel slimme vragen. Voor het theorie-examen scoorde hij een 10, dus hij en wij natuurlijk apetrots, wat een kanjer is het toch. Niet alleen voor Kevin, maar ook voor Jordy waren deze weken zeer enerverend, ze hadden net zoals wij de 'tijd van hun leven'. Helaas komt aan alles een eind, zo ook aan de trainers-cursus, maar wel met een hele mooie trofee die mee naar huis gaat. Jordy wil langs deze weg zijn tante 'Patrice' nogmaals heel hartelijk bedanken voor het mogelijk maken van deze 2 prachtige cursussen. De behaalde diploma's blijven geldig in de toekomst, mocht hij nog vaker iets met dolfijnen willen gaan doen. Hierna was het 'Adieu Sea Aquarium', wat een prachtige herinneringen zullen we daaraan houden. Tevens afscheid genomen van de familie Nelen uit Breezes, met wie we hier veel zijn opgetrokken. Die gaan we straks in Nederland zeker nog spreken. De mazzelaars hebben nog een weekje, dus geniet er maar van !!

Vanmiddag alvast voorzichtig het een en ander bij elkaar gesprokkeld en 1 tas propvol ingepakt. Daarna lekker afkoelen in die prachtige zee, wat zullen we die nog gaan missen straks...... Nog even gesnorkeld en de laatste onderwater foto's geschoten. Momenteel de laatste prachtige zonsondergang, zometeen een hapje eten, kids naar bed en verder met inpakken. Morgen (zondag) hebben we ons geweldige appartement nog tot 13:00 uur beschikbaar, daarna moeten we eruit. Om 14:30 komt de taxi naar de luchthaven, nu maar hopen dat Martinair voor 1 keertje op tijd vliegt, zodat we rond 18:00 uur de lucht in kunnen. Morgen nog maar even checken voor de zekerheid.

Vanaf hier willen we iedereen bedanken voor het volgen van onze belevenissen, de vele leuke reacties op de weblog en via email, sms en telefoon. Deze periode is het beste wat ons in lange tijd is overkomen, de batterijen zijn weer vol opgeladen, we kunnen er thuis met nieuwe energie tegenaan. Afhankelijk van de reis (en de jetlag ?) zal de volgende episode mogelijk a.s. maandag worden geproduceerd. Laten we hopen dat AZ dan thuis gewonnen heeft van Twente. Groetjes vanaf prachtig Curacao, Bon Bini, tot gauw in Nederland !!

De 10e therapie dag, afscheid van het CDTC, 11-5-2007

Vanochtend normale tijd op, rustig douchen, aankleden en ontbijten en even voor achten present in het Sea Aquarium. Jordy was zijn tas vergeten, dus snel nog even een sprintje naar het appartement. Geen probleem natuurlijk als het allemaal zo dicht bij elkaar ligt. Jordy ging naar binnen bij Dolphin Academy voor zijn 2e dag van deel 2 'Assistent Dolphin Trainer'. Kevin ging met Maudi EN Jenny (gelukkig weer redelijk hersteld) naar binnen voor de voorbereiding, uiteraard samen met Matthias. Hierna omkleden en snel naar het dock voor de allerlaatste sessie met Mateo. Voor ons nog eenmaal genieten van een intens gelukkige Kevin. Wederom foto's en video gemaakt, maar je moet het eigenlijk met eigen ogen zien om een beetje te kunnen bevatten wat het hier allemaal betekent voor het kind en de ouders. Je wordt er gewoon een beetje stil van. Het besef dat dit de laatste keer was maakte alles 'extra special' en alles leek vandaag vanzelf te gaan. Matthias hoefde nauwelijks bij te sturen, Kevin en Mateo wisten precies wat ze nog wilden doen, nog even met veel plezier samen dollen en van elkaar genieten. Ook deze laatste sessie ging natuurlijk weer veel te snel voorbij, maar we kunnen terugkijken op 2 geweldige weken met een perfect team van mensen. Een zeer goede samenwerking en het enthousiasme spetterde er gewoon vanaf. Zoals jullie kunnen zien op de foto links kan een dolfijn ook zijn tong uitsteken, ze doen dit niet zo vaak in de praktijk. Hier werd het toegepast om Kevin uit te lokken meer met zijn tong te gaan doen, we zijn dan ook erg blij dat we er een (zeldzame) foto van hebben, die gaat op zeker in zijn spraakcomputer. Tijdens de finale nabespreking nog enkele laatste 'handvaten' van Matthias mee gekregen + zijn email-adres. Hierdoor kunnen we hem van Kevin's verdere ontwikkelingen op de hoogte houden en dingen vragen als er straks nog wat opborrelt. Hierna mochten we het foto-album, de foto-cd en de DvD in het winkeltje ophalen, wat we natuurlijk meteen gedaan hebben. De complimenten aan Sonja (of Sonia ?) en haar team voor dit stukje vakwerk, het is prachtig materiaal om straks in Nederland te laten zien. Ook nog een paar extra foto's erbij gekregen op ons verzoek 'dolfijnen onder water', want die konden we zelf helaas niet maken. Vervolgens afscheid nemen van Matthias, Jenny, Maudi, Esther en ook van Henriette die we deze weken allemaal veelvuldig hebben gesproken. Ze vonden Kevin allemaal een geweldig ventje om mee samen te werken, het is natuurlijk ook een topgozer !

Jordy was inmiddels toe aan zijn optreden tijdens de dolfijnen demonstratie show, waarbij hij aktief mocht deelnemen op het platform. De 'speaker' noemde een aantal keren zijn naam en hij kreeg regelmatig applaus voor het aansturen van de dolfijnen. Elke dag zitten er weer nieuwe elementen in de show, om het aantrekkelijk voor de dolfijnen en het publiek te houden. Vandaag gingen 2 dolfijnen samen 'buikschuiven' op het platform, een prachtig gezicht en helemaal als je er zo dicht op zit. Monique heeft hier een prachtige foto van kunnen maken, dus die plaatsen we er natuurlijk bij.

De ochtend was inmiddels voorbij, dus op naar het appartement voor een broodje en wat drinken. Daarna waren we best wel moe dus even een paar uurtjes plat, lekker tukken in de koele slaapkamer. Jordy nog even op de computer en met zijn Nintendo bezig gezien, dat was voor het eerst in 2 weken (een nieuw record denken wij). Vanavond eten aan 'de overkant', een zeer goede keuken en 20% korting op eten en drinken als je therapie volgt bij het CDTC. Nederlanders en korting gaan prima samen dus het smaakte extra lekker allemaal. Vanavond tevens nog een nieuwe doorbraak voor Kevin: Hij heeft een heel glas ananas-sap met een RIETJE opgedronken !!!!! Voor de meeste mensen zal dat vanzelfsprekend zijn, wij hebben dit bij Kevin echter nog nooit eerder mee mogen maken. Vanavond lukte het hem en we hebben hem op een klaterend applaus getracteerd, hij en wij waren zo ontzettend trots ! Daarna nog even koffie en lopend terug, want die rolstoel daar krijgen we Kevin bijna niet meer in..... Morgen Jordy's laatste cursusdag en zeer waarschijnlijk het laatste weblog artikel vanaf Curacao. De reistassen moeten langzaam maar zeker tevoorschijn worden gehaald, opruimen en inpakken dienen zich aan. We willen er eigenlijk nog niet aan denken, maar het zit er hier helaas bijna op.....