Guus Meeuwis op bezoek, 27-4-2007

Vandaag 2 verslagen van de afgelopen dagen, om de achterstand van 1 dag een beetje in te lopen. Het is hier nu zaterdag-avond 21:30 uur en Nederland zal in diepe rust zijn. Wat leuk dat jullie daar de verhalen volgen en heel hartelijk bedankt voor de vele leuke reacties op de weblog artikelen ! Tip: als je op een foto klikt wordt deze vergroot weergegeven, met 'back' kun je daarna weer terug naar het weblog artikel. We hebben net gezien dat we de nummer 1 positie hebben overgenomen in de top 10 op 'www.heiloo-online.nl', dat hadden we vooraf nooit kunnen bedenken !! Vrijdag-ochtend na het ontbijt moesten de mannen even 'uitbuiken' alvorens met Monique en Oma naar het strand af te reizen, altijd weer een kleine onderneming met een rolstoel door het zand... Het zwemvest kon dus beproefd worden, alsmede de waterschoentjes die we in Nederland gekocht hadden. Het zwemvest wilde Kevin wel aan, maar die waterschoentjes leverden een enorm 'krijsconcert' op, waarna we die toch maar even uit hebben gedaan, later maar weer eens proberen. In de tussentijd ging Dion met de boodschappen-bus naar de supermarkt om wat proviand in te slaan. Dat heet hier 'free shuttle service to shop', toch wel een vrij uniek verschijnsel: je wordt met een busje opgehaald en bij een bepaalde supermarkt (helaas niet de gloednieuwe AH !!) gedropt, waar je ruim een uur boodschappen kunt doen. Je krijgt ook nog een bon voor een gratis kop koffie, mocht je tijd over houden. Daarna gaat alles terug in het busje naar het hotel en is de klus geklaard, deze service is 2x per dag mogelijk, 7 dagen per week. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden, dus snel naar het strand om te zwemmen en snorkelen. Het is hier een kleine inham (soort kanaaltje in de zee) met aan beide kanten een prachtig zandstrandje. Het is dus heel leuk om naar de overkant te zwemmen naar het andere strandje, hetgeen goed te doen is met de kinderen. Jordy heeft zijn C-diploma en Kevin heeft een geweldig zwemvest, dus dat was heel leuk om samen te doen en dan 'zwaaien naar Oma en Monique aan de overkant', dikke pret ! Later bleek ook Oma Nolta de overkant nog goed zwemmend te kunnen bereiken. Tussen 12:00 en 15:00 vermijden we zoveel mogelijk het directe zonlicht, ivm de gevaren voor verbranding en de gezondheids-risico's, tevens een mooi tijdvak voor een broodje in het appartement. Daarna begon Kevin zo zwaar te gapen dat we die even lekker hebben laten slapen (zonder morren deze keer !).

We hoorden opeens bekende muziek-geluiden vanaf Mambo-beach, waarop Jordy en Dion besloten om even een kijkje te nemen. Het bleek dat Guus Meeuwis aan het sound-checken was voor zijn concert dat hij in de avond zou geven (helaas uitverkocht). Het sound-checken was minstens zo leuk, want we stonden pal op het podium, ondanks de flinke belangstelling van de vele badgasten en de toevallige voorbijgangers. Guus had er zin in, want hij speelde veel van zijn bekende nummers met zijn band en je kon prachtig foto's maken ! Aan het einde van het sound-checken deelde Guus naar hartelust handtekeningen uit. Na enig wachten lukte het Jordy om samen met Guus op de foto te gaan, hetgeen weer een heel leuk plaatje opleverde. Daarna terug, Kevin wakker geworden, samen nog wat gedronken en de weblog bijgewerkt. Tenslotte de 'zon in de zee zien zakken', hetgeen hier rond 19:00 uur gebeurt met prachtige kleuren. Zelf gekookt, lekkere pasta met ui, knoflook, champignons, paprika en een lekker sausje. De kids op tijd naar bed, want die waren toch alweer behoorlijk moe geworden. Wij konden Guus 's avonds uitstekend beluisteren vanuit ons appartement, met de koelkast binnen handbereik, Mambo-beach was 'tijdelijk' afgesloten....

Bonbini Curacao de 1e dag, 26-4-2007

Donderdag-ochtend vroeg wakker worden, uit bed stappen, de gordijnen open schuiven...... en dan zie je dit dus !! Werkelijk niet te geloven wat een adembenemende plek. Een heerlijke temperatuur, zon, een azuurblauwe zee, een parelwit strand, vriendelijke mensen, 'this must be paradise'. Dankzij de CDTC boodschapjes konden we direct op het buiten terras een strak ontbijtje nuttigen en mensen, dat is pas genieten. De hele sfeer op dit eiland is het beste in het volgende woord te vangen: RELAX. Wat een rust, geen enkele vorm van stress, alleen maar genieten. In Nederland is het de hele dag rennen, rennen, rennen. Hier is geen spoor van dat alles te bekennen, moet je waarschijnlijk ook niet doen bij deze temperaturen. Lion's Dive en Mambo Beach overtreffen onze stoutste verwachtingen, this is the place to be.

Na het ontbijt even een stukje lopen in de directe omgeving. Het zwembad, het strand, de receptie, Hemingway Restaurant (die ligt gaaf, direct op het strand), even reserveren voor het avond-eten, oma Nolta tracteert. Eerst op zoek naar een flappentap, want zonder flapjes kom je niet heel ver. Deze blijkt bij Mambo Beach te zitten, vlakbij de leuke winkeltjes en de fraaie beach bars, it's a tropical island.

Daarna even naar het Sea Aquarium gelopen, gratis entree als je in Lion's Dive zit. In het park meteen een zwemvest voor Kevin gekocht (tip van John en Wendy, echt een aanrader). In het Sea Aquarium zijn fraaie dingen te zien: Prachtige tropische vissen, koraal, flamingo's, grote zeeschildpadden, pelikanen, haaien en..... als klap op de vuurpijl 3 dartelende dolfijnen ! Vanuit de zwemvest shop werden we direct geintroduceerd bij het CDTC om even kennis te maken. Daar kwamen we bij toeval Danny en zijn ouders tegen uit de Heliomare-klas van Ineke, die er inmiddels 1,5 week op hadden zitten. Het ging super met Danny, zijn ouders waren zeer positief over de therapie en de resultaten. Daarna nog even gesproken met de mensen van het CDTC en we hoorden dat Kevin momenteel staat ingeplanned voor therapie in de ochtend, vanaf 08:00 uur. Officieel horen we dat pas zondag-middag, maar men had snel even voor ons in het boek gekeken en we zijn hier zeer blij mee, want dan is het nog niet zo warm. Kevin heeft tot nu toe de meeste energie in de ochtend-uren, 's middags houdt hij een paar uur siesta (zijn we niet gewend van hem, dus waarschijnlijk een jetlag of hij heeft het echt nodig om bij te komen).

Op de valreep Finn gevonden in de 'Wall of Fame', die hebben John en Wendy vast nog niet gezien. Hierna terug gegaan naar het appartement om even een broodje te eten. Kevin werd daarna erg moe en met wat moeite kregen we hem zover dat hij even ging liggen. Na een klein gevecht tegen de slaap, dommelde hij uiteindelijk dan toch in. Oma bleef op hem passen en kon zodoende zelf ook even rusten. Wij konden daardoor met Jordy naar het strand, want die stond te springen om te gaan zwemmen in die prachtige zee. De zwemvliezen waren in het begin een beetje vreemd en eng, maar uiteindelijk lukte dat ook. Het water is hier 28 graden en voelt aan als een lauw-warm bad, je kunt het wel uren volhouden. We hebben visjes en krabbetjes gezien en het is hier prima om te snorkelen. Jordy en Dion waren niet uit het water te slaan en hebben hier ook helemaal hun draai gevonden. Monique kon even lekker zonnen op een ligbed, zonder op Kevin te hoeven letten, dat brengt dus enorm veel rust. Daarna nog douchen en eten bij Hemingway met een tafeltje op het strand, een echte aanrader als je van lekker eten houdt. Goede muziek van een bandje met een Caraibisch tintje. Al met al een fantastische dag om lekker te ontspannen !

De grote reis, een lange dag 25-4-2007

Hallo allemaal ! Gelukkig hebben ze op Curacao internet en werkt het ook nog top, anders konden we dit verslagje niet publiceren. Het is hier nu bijna 22:30 op donderdag-avond, in Nederland zal het dan al vrijdag zijn rond 04:30 uur, ofwel iedereen is waarschijnlijk in diepe rust daar. Gisteren, woensdag-ochtend (lijkt alweer een eeuwigheid geleden) zijn we na een goede nachtrust opgestaan om de laatste spulletjes in te pakken. Na ontbijt en koffie, ietwat nerveus naar buiten om te wachten op de taxi die ons naar Schiphol zou brengen. Een enorme lading bagage in onze voortuin, maar het paste zowaar in het busje dat netjes op tijd om 11:20 in de straat verscheen. Uitgezwaaid door enkele buren vertrokken we bij werkelijk prachtig weer. De 1e etappe naar de luchthaven van Amsterdam verliep vlotjes, geen files en we waren er dus snel, zodat de '3 uur voor vertrek aanwezig' ruim gehaald werd. Al onze bagage paste toch nog op 2 karren en Kevin daarbij in zijn rolstoel. Bij binnenkomst even checken of het nog steeds Martinair balie 20 was, maar daar verscheen een onverwachte verrassing..... De meeste vluchten stonden keurig volgens schema, maar die van ons had dus 3 uur vertraging, ole even een tegenvaller op een dag die toch al heel lang zou gaan worden bij een vliegtijd van ongeveer 10 uur. Bij de informatie-balie hoorden we dat er een defect aan het vliegtuig was, later bleek dat er een vervangend toestel vanuit Brussel naar Amsterdam moest worden gevlogen om de vlucht naar Curacao die dag toch uit te kunnen voeren. Vet balen dus, want een kind als Kevin kan niet echt fijn met 'wachten' omgaan. Gelukkig konden we wel inchecken en daardoor een groot deel van onze bagage afgeven. Begeleiding tot het vliegtuig hadden we van tevoren geregeld, maar dat was nu niet meer zinvol gezien de extra uurtjes die gevuld moesten worden. We waren snel door de douane, want het was daar op dat moment zeer rustig. Eerst maar even een flinke kop koffie en wat eten, want onze magen begonnen te knorren en we moesten toch die gratis verstrekte Martinair 'ontbijt-bonnen' (op wat voor tijd ontbijten die gasten ???) besteden.

Daarna wc, winkeltjes kijken, water drinken, wc, hangen op de banken, wc, klok kijken, vertrektijd kijken, drinken...... en uiteindelijk richting de gate. Er stond daar in ieder geval een vliegtuig en ook nog van het goede merk ! Voor de handbagage check nog wat (voor ons) nieuwe eigenaardigheden, vele moesten hun schoenen uit, of broekriem af voor je onder het poortje door mocht lopen. Er komt wellicht een tijd dat je er in je nakie onderdoor mag, maar zover was het nu nog niet. Na nog een uur wachten (waarop ?) in deze gezellige warme ruimte mochten wij als eerste het vliegtuig in, dankzij Kev zijn rolstoel en waarschijnlijk het vooraf aanvragen. Vanaf dat moment alleen maar lof voor de dames met de rode baretten, want ze hebben werkelijk ALLES gedaan om het ons zo prettig mogelijk te maken, echt super. Jordy heeft een groot deel van de reis geslapen, Kevin heeft nog wel een tijdje gespeeld met de opklabare tafeltjes en het banjeren door de gangpaden. Uiteindelijk was hij zo moe dat hij in zijn stoel in slaap viel, waardoor hij toch ook nog 2 a 3 uur slaap kon scoren. Super zoals die mannen de dag doorstaan hebben, petje af wat zijn het toch een kanjers. Vlak voor de landing kregen we de melding van een stewardess dat ze begeleiding op Curacao rond had en dat Kevin's rolstoel klaar gezet zou worden. Daar werden we inderdaad opgevangen en snel langs de douane geloodsd. Bij de band aangekomen zagen we onze bagage direct aankomen, gelukkig alles compleet. Buiten stond al iemand met een bordje met onze naam te wapperen en het transfer-busje stond keurig klaar, zodat we snel richting het appartement konden vertrekken. Wat een geweldige temperatuur hier zo 's avonds rond 23:00 uur. We waren al snel bij het complex, want de afstanden zijn op dit eiland niet heel groot. Daarna inchecken en de bagage naar het appartement brengen. Zelfs de boodschapjes (besteld via het CDTC) stonden al keurig klaar in ons werkelijk prachtige appartement. Verder zagen we weinig want het was natuurlijk al donker. Nu nog maar enkele akties: snel badderen (echt nodig na zo'n dag) en het bed in, want het was inmiddels na middernacht (bijna al weer ochtend in Nederland !).

Vandaag (donderdag) hebben we meteen een prachtige dag gehad, waarvan morgen verslag, want nu lukt het even niet meer......

1 Dag voor vertrek 24-4-2007

Vandaag is het 24 april, ofwel 1 dag voor vertrek. Een drukke dag welliswaar, maar gelukkig zonder veel stress. Rustig wakker worden, ontbijtje, kinderen naar school voor hun laatste dag. Daarna een kopje koffie en, oh ja, doe er nog maar eentje. Vervolgens maar eens rustig alle spullen die mee moeten bij elkaar zoeken en op de bedden storten, lekker overzichtelijk ! Wat op het bed ligt moet in de tas en liefst in de goede. Oh ja, dat nog even niet inpakken, want dat hebben we morgen-ochtend nog nodig. Alle apparaten die mee moeten nog even opladen, zodat de laders ingepakt kunnen worden, want dat weegt allemaal te zwaar voor de handbagage.

Na de gebruikelijke toestanden, veel telefoontjes en tussendoor gesprekjes met buren waren de tassen dan toch eindelijk ingepakt en konden we even op de foto. (Tip: door te klikken op een foto of plaatje, wordt deze automatisch vergroot, via 'back of terug' kun je weer terug naar de oorspronkelijke web pagina). Tevens heel veel kaarten met goede wensen ontvangen, niet te geloven hoeveel verschillende dolfijn-kaarten er in omloop zijn ! Hartelijk dank voor alle reacties, ook via de mail en weblog. Vanmiddag kwamen John en Finn nog even langs met wat spulletjes voor Gerwin. Nog even wat gepraat en de mooie tandem van Finn bewonderd, hij vindt fietsen (net als Kevin) helemaal geweldig en het is ook een prachtige manier om samen van de buitenlucht te genieten.

Vanavond gezellig bij de Outjes buiten in de tuin gebarbeknoeid, ofwel een 'makkelijke dag' voor ons want we hoefden dus niet zelf te koken. De temperatuur was prima zodat we nog even lekker konden genieten. De kinderen hebben heerlijk gespeeld en lagen daardoor 'iets' te laat in bed, maar alla dat moet kunnen voor een keertje ! Super om zulke goede buren te hebben, vrienden voor het leven. Woensdag 25 april wordt voor ons een lange dag, waarschijnlijk zonder berichtgeving op deze weblog, tenzij ze inmiddels wifi in het vliegtuig hebben ! We hopen ons donderdag te melden vanuit Curacao met de eerste belevenissen van deze grote reis.